Al bladerend door het magazine zou je bijna geloven dat de belangstelling voor elanden in de VS groeit. Verspreid in deze editie staan welgeteld zeven schilderijen met het reuzenhert als blikvanger. Van Paco Young, die door Kristine Ellis wordt geportretteerd, staan er zelfs twee afgebeeld, waaronder ”POWER AND GRACE”. Het expressieve kleurgebruik van Terry Lee (MORNING MOOSE) en Ron Cheek (”CANDY MOOSE”) wijkt behoorlijk af van het traditionele palet dat natuurschilders gewoonlijk hanteren.

Virginia Campbell wijdt er een artikel aan. Ze haalt daarbij het Franse begrip ”fauve” van stal, daarmee verwijzend naar het fauvisme. Deze kunststroming ontstond ruim een eeuw geleden en is een voortzetting van het impressionisme. De lichte vrijheid en blijmoedigheid die je zo dikwijls in impressionistische kunst aantreft vind je ook in het fauvisme, maar het zwaartepunt werd verlegd van de voorstelling naar het lijn en- en kleurenspel. „Bij het bekijken van een schilderij moet men vergeten wat het voorstelt”, zei een van de belangrijkste vertegenwoordigers, Henri Matisse (° 1869 - † 1954). Het fauvisme gaat echter wel uit van de werkelijkheid, waarbij de schilderkunstige elementen een zinnelijke liefde voor de natuur tot uitdrukking brengen. De kleuren worden meestal tot zo helder en éclatant mogelijke schoonheid gebracht. Deze schoonheid is echter van geheel andere aard dan die van de kleuren in de natuur. Is er sprake van een opkomende trend binnen ”wildlife art”?

Adam Harris, directeur van het National Museum of Wildlife Art in Jackson Hole (Wyoming), verwacht van niet. „Wildlife art is zo divers dat het ruimte biedt voor deze manier van schilderen.” Volgens hem gebruikte Carl Rungius (° 1869 - † 1959) al in toenemende mate kleur. Deze van oorsprong Duitse natuurschilder introduceerde kleuren die daarvoor nog nietgebruikt werden.

Andy McGivern van het LEIGH YAWKEY WOODSON ART MUSEUM bewondert het elan waarmee sommige hedendaagse kunstenaars met kleuren experimenteren, maar beschouwt het niet als een belangrijke nieuwe richting. Jammer dat hij in dit verband ”JO JANNES” van DIRK MOERBEEK niet ten tonele voert. De opvallende spreeuwenkop is tot en met 14 november te bezichtigen op de 29^e ”Birds in Art”. Overigens tref je zelden Nederlanders in Wildlife Art aan. In dit nummer is dat alleen RIA WINTERS die (in een advertentie) haar website aanprijst.