HERMAN VOS „Strijklicht en tegenlicht, dat is voor mij als schilder het mooist”, zegt HERMAN VOS. „Mijn grootste angst is: schilder ik die mooie lichtinval straks niet dicht?” Het schilderen zelf beschouwt de Friese wildschilder vooral als een technische aangelegenheid. „Het idee spint me soms weken in het hoofd, voordat ik de juiste flits krijg. Het bedenken wat je wilt schilderen, het beeld dat je in de natuur voor ogen krijgt en dan het ogenblik dat je voor het witte doek staat en ineens ziet wat je wilt maken: dát is het mooiste moment, het magische moment.”
Zijn eerste bekendheid kreeg Vos door ARNOLD VAN DER WAL, hoofdredacteur van de Nederlandse Jager. „Hij vroeg me voor het lijfblad van de Koninklijke Nederlandse Jagers Vereniging illustraties te maken. Ik vond het een groot compliment dat hij mijn werk met dat van JO SCHRIJNDER vergeleek.”

Schilderles heeft hij nooit gehad. Door boeken te lezen en het werk van schilders te bestuderen, waarbij Rembrandt en Monet tot zijn absolute favorieten behoren, kwam Vos verder in zijn ontwikkeling. „Een goede leraar had mij misschien kunnen wijzen op kanten van mijn werk waar ikzelf niet direct oog voor heb. Maar de eigen waarneming is denk ik toch het belangrijkste. Als je maar goed genoeg kijkt, dan componeert het schilderij zichzelf.”

De 47-jarige autodidact, die van 4 juni tot en met 27 augustus 2005 bij SMITH IN STYLE zijn olieverven zal exposeren, beheerst diverse technieken. Hoewel hij heel dun en secuur kan schilderen, laat hij de traditionele kwast vaak liggen. „Ik wil niet alles tot in detail uitschilderen. Ik smeer graag met een spatel en paletmes flink wat verf op het doek. En dat bewerk ik dan bijvoorbeeld met een prop krantenpapier of een staalborstel. Zo heb ik een eigen stijl ontwikkeld, ook qua idee achter mijn werken. Het moet leven. Je moet eigenlijk voelen wat er gebeurd. Dat kan alleen maar als je ook echt in die natuur bent. Dan weet je wat er leeft.”

Wat dat betreft woont de natuurschilder in een prachtig gebied: in een oud boerderijtje aan de Gearsmabuorren onder Burgum. „Op een stukje van honderd bij honderd meter rond mijn woning kan ik inspiratie genoeg opdoen voor de rest van mijn leven. En op twintig minuten afstand heb ik bossen en het Wad. Prachtige gebieden die mij inspireren en blijven boeien. De elementen die hier vrijkomen, zoals prachtige lichteffecten door de wolken, zijn zo boeiend, dat ik ze vast wil houden door ze te schilderen.”

(klik op beeld voor vergroting)

(klik op beeld voor vergroting)

Meer over Herman Vos.....

kunstenaar van de maand-archief: