Groot is de voldoening van RIEN POORTVLIET als zijn omvangrijke oeuvre in 1992 in het voormalige raadhuis van Middelharnis permanent onderdak krijgt. Tijdens een feestelijke bijeenkomst op 28 april van dat jaar opent ZKH PRINS BERNHARD het Rien Poortvliet Museum. „Gelukkig ver weg van de moderne kunstbende in Amsterdam”, aldus de illustrator die zichzelf als handwerksman beschouwde. De locatie vindt hij prachtig, want in het vlakbij gelegen Dirksland woonden eeuwenlang zijn voorouders. Dat verklaart zijn innige band met het Zuid-Hollandse Goeree-Overflakkee. In zijn eigen woorden is het een eiland van „weldadige landschappen en de heerlijke geuren van de vruchten des velds.” Daar liggen de wortels van de geliefde volksschilder en ”tekenende verteller”. `

Vanwege sterk teruglopende bezoekersaantallen –in 2005 rond de 14.000– kan het museum echter niet meer aan haar financiële verplichtingen voldoen en moet het per 1 januari 2007 de deuren sluiten. De familie geeft te kennen de collectie –ongeveer 1650 originele schilderijen, aquarellen en tekeningen, gebruikt voor alle boeken en kalenders– bijeen te willen houden om die op een andere locatie aan het publiek te kunnen tonen. Uit het hele land komen aanbiedingen en suggesties voor onderdak.

De gemeente Korendijk komt met het idee om het museum op Tiengemeten te vestigen. Natuurmonumenten, eigenaar en beheerder van het natuureiland in het Zuid-Hollandse Haringvliet, reageert positief, evenals de familie van de kunstenaar.

Na een haalbaarheidsonderzoek komen de partijen eind 2006 overeen dat het museum onderdak krijgt in de Marguaritahoeve, een karakteristieke boerenwoning uit het begin van de 19e eeuw. Deze staat direct naast het natuurinformatiecentrum van Natuurmonumenten vlakbij de aanlegplaats van de veerpont, want de locatie –1000 hectare groot, waarvan 700 binnendijks– is alleen per veerpont bereikbaar. De eerste bezoekers kunnen er vanaf mei 2007, vijftien jaar na de oprichting, terecht.