DIRKJE WIGARDA ziet op 2 augustus 1963 het levenslicht in Britsum, een dorpje boven Leeuwarden. „Ik ben opgegroeid in de natuur en was als kind altijd al buiten te vinden. Ook de liefde voor dieren zat er al vroeg in.” Tijdens de lagere school ontluikt haar interesse voor tekenen. „Ongeveer met mijn twintigste kreeg ik belangstelling voor schilderen”, vertelt de Friezin, die uit een artistieke familie stamt en voornamelijk met olieverf werkt. „Ik beschouw het als een uitdaging om dieren en de natuur zo realistisch mogelijk weer te geven.”

Paul Jaarsma leert haar de eerste beginselen van het fijnschilderen. „Schilderen is mijn passie en ik kan daarom het geduld opbrengen om alles in detail neer te zetten. CARL BRENDERS is daarbij mijn grote voorbeeld. Op het moment dat ik schilder is er niets meer om mij heen, behalve het laten ontstaan van creaties in mijn werk. Schilderen maakt mijn gedachten en gevoelens zichtbaar. Op mijn manier geef ik vorm aan de dingen die ik op een bepaald moment zie en ervaar.”

Wigarda reist veel, naar Afrika, Canada, Noorwegen en Zweden, en de flora en fauna daar is voor haar een onuitputtelijke inspiratiebron. „Ik voel me erg met de dieren verbonden. Ze geven onvoorwaardelijke liefde en oordelen niet.” Om haar kennis te vergroten volgde ze een cursus dierencommunicatie bij Cecilia van der Drift, bekend van het televisieprogramma “Dierentolk van de Avro”. „Hierdoor heb ik veel geleerd over het gedrag van dieren en de manier waarop ze leven.”