JAN TEUNISSEN pakte op zijn 34e de verfpenselen op. „Een buurman die schilderde was min of meer de aanleiding om te beginnen. Mijn vrouw wilde een schilderij van hem kopen, waarop ik zei: „Waarom zou ik het zelf niet proberen?” Het zit in mijn aard om zelf dingen aan te pakken.”

De eerste tien jaar maakte hij zichzelf die kunst eigen. „Daarna kwam ik in contact met een leerling van Cornelis le Mair, die me de glacie-techniek bijbracht”, vertelt Teunissen, die op 22 januari 1949 in Veldhoven werd geboren. „Met acrylverf breng je eerst een of meerdere transparante onderlagen aan en daarna meerdere afwerklagen in olieverf.” De autodidact koestert een voorliefde voor romantisch/realistische schilderkunst zoals die tussen de 16e en 19e eeuw werd beoefend. Aanvankelijk beperkte Teunissen zich tot het schilderen van landschappen en boerderijtaferelen.

Later ging zijn interesse ook uit naar uitbundige bloem- en keukenstillevens. „Mijn onderwerpen liggen niet zo vast, maar vanaf het begin schilder ik graag dieren en dan vooral vogels. Ik zit veel in de natuur om daar het wild met mijn camera vast te leggen, zodat ik de fauna en flora zo realistisch mogelijk kan schilderen.”