KALPA MACLACHLAN is Schotse van geboorte, maar woont vanaf haar vroege jeugd in Nederland. Haar passie voor tekenen en schilderen werd al snel duidelijk, zo ook haar liefde voor de natuur. In Groningen volgt zij een opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten ”Minerva” en studeert in 1977 af. „Tijdens deze periode lag de nadruk op de figuratieve kunst. Ik werkte het liefst met 'snelle technieken', zoals inkt en aquarel.”

Na deze opleiding komt Kalpa in contact met een Japanse kunstenares die haar laat kennismaken met rijstpapier. „Vanaf dat moment wist ik dat ik mijn materiaal had gevonden. Ik raakte meer en meer geïnteresseerd in sumi-e, het inktschilderen op rijstpapier. De wortels van deze kunst liggen in China. In de tweede helft van de dertiende eeuw werd deze kunstvorm in Japan geïntroduceerd en verder ontwikkeld tot een zen-kunst.”

Een zenschilder schildert volgens Kalpa zoals een dichter een haiku schrijft, waarbij uitgegaan wordt van de leegte met als uiteindelijke doel het één worden met de natuur. „Dat geldt ook voor sumi-e; het is een momentopname vanuit een diepe verbondenheid met de natuur, waarbij de wereld in één enkele penseelstreek wordt teruggebracht tot de essentie. Sumi-e wordt ook wel ”mediteren in inkt” genoemd.”

Werken op het sterk absorberende rijstpapier vergt een grote technische vaardigheid en vraagt om een spontane en directe manier van werken. „Je kunt niets overdoen of corrigeren. De kunst is om met zo weinig mogelijk penseelstreken zoveel mogelijk uit te drukken. Het witte vlak speelt hierbij een belangrijke rol. Het schilderij wordt opgebouwd in zwarte inkt met grijstonen, kleur dient louter als ondersteuning.”

Om het inktschilderen onder de knie te krijgen volgt Kalpa in de jaren negentig lessen bij de Chinese kunstenaars Tian Wei en Zhou Jun. Momenteel is zij zelf werkzaam als docente sumi-e. „De combinatie van deze Oosterse kunst met mijn Westerse achtergrond vormt voor mij een voortdurende uitdaging.”