MARIUS KOLVOORT illustreerde ruim een halve eeuw lang boeken en bladen over de natuur. De op 31 januari in Lochem geboren onderwijzerszoon tekende vooral vogels. Die voorliefde kreeg hij mee van zijn vader, die thuis een grote volière had. Met vader maakte hij ook lange wandelingen in de natuur rond Lochem, zijn geboorteplaats. Het Achterhoekse landschap was toen nog vrijwel ongeschonden. Daartoe aangezet door de tekeningen van JAN VAN OORT in ”Het Vogelboekje” van JAC. P. THIJSSE zette Marius op 9-jarige leeftijd zijn eerste schreden op het pad van vogeltekenen. Twaalf was hij toen hij z’n eerste schetsboek kreeg. Met potlood en kwast zette hij de flora en fauna op papier. In warme kleuren én natuurgetrouw, „want de natuur is zo compleet, dat er niets aan toegevoegd behoeft te worden.”

Kolvoort werd in 1955 „bij toeval” tekenleraar. „Ik zat met een collega in de tram en vertelde hoe moeilijk het was om een dergelijke baan te krijgen. Laat de directeur van de Arnhemse Rijkskweekschool toch pal achter ons zitten en het gesprek aanhoren. Hij bood me direct een volledige baan aan! Ik mocht lesgeven in tekenen en schilderen, kunstgeschiedenis en biologie”. Hij liet kinderen de watertor, rolklaver en beekpunge schilderen. „Zo leerden ze meteen de namen kennen.”

Kolvoort, die tot 1970 les gaf, was zeer productief. Gedurende meer dan een halve eeuw illustreerde hij talloze natuurboeken en tijdschriften van onder meer de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging, het Instituut voor Natuurbeschermingseducatie (IVN), het Wereld Natuur Fonds, Het Vogeljaar, Grasduinen, Stichting Het Geldersch Landschap en Burgers Zoo. Zijn artistieke bijdragen aan het biologieboek ”Zien en ontdekken” (1976) van zijn vriend Jan Nijkamp beschouwde hij als een hoogtepunt. Zijn werk –(pen)tekeningen en aquarellen– was fijntjes. „Dat is mijn specialiteit. Ik houd van natuur, en ik mag het graag goed bekijken”, zei Kolvoort eens.

Trots was de natuurillustrator ook op de onderscheidingen die hij kreeg. Z’n bescheidenheid belette hem echter daarop prat te gaan. In 1964 ontving hij de Heimans- en Thijsseprijs, terwijl ZKH PRINS BERNHARD hem in 1986 de Merit of Conservation Award, een hoge onderscheiding van het Wereld Natuur Fonds, uitreikte. Met achttien andere natuurillustratoren en –kunstenaars werkt hij in datzelfde jaar mee aan ”Prins Bernhard als natuurbeschermer”. Dit boekje verscheen ter gelegenheid van de 75^e verjaardag van de prins en bevat een aquarel en een gouache van Kolvoorts hand. „Ik vond het leuk om andere mensen deelgenoot van de natuur te maken. ‘k Heb heel wat afgewerkt, maar het was allemaal liefdewerk.” Op 27 februari 1998 overleed Marius Johannes Christiaan Kolvoort op 91-jarige leeftijd in zijn woonplaats Arnhem.