PIET KLAASSE studeerde aan de kunstacademie in Den Haag en gaf 34 jaar les aan de Rietveldacademie in Amsterdam voordat hij fulltime schilder werd. Hij omschreef zichzelf ooit in een interview als een ”man met een bescheiden talent.” Het typeerde zijn bescheidenheid en vermogen tot relativeren. Niettemin bracht hij zijn tekentalent ten volle tot ontplooiing.

Zijn manier van tekenen strookte met zijn zachtaardige persoonlijkheid: vanuit de vrije beweging van arm en hand ontstonden de losse lijnen waarin hij het geziene leek af te tasten. Naarmate dat beter begrepen werd, werden de lijnen zwaarder en nadrukkelijker. Maar het gevoel van lucht en ruimte en het vrije handschrift dat de essentie van het geziene subtiel weergaf, bleef tot de laatste streek toe zijn werk bepalen. Klaasse schilderde landschappen, portretten en paarden. Normaal linkshandig, maar ook een poosje rechts nadat hij van een paard was gevallen en zijn linkerarm brak. In het boek ”Sagen en legenden van de Lage Landen” (1980) gaf Klaasse met een ”r” of ”l” aan met welke hand hij de tekening had gemaakt… De fascinatie voor de edele viervoeters blijkt uit de boeken ”Concours hippographique” (1975) en ”Piet Klaasse tekent paarden” (1983). Hoewel het paard niet weg te denken was uit zijn leven en zijn tekeningen, verzette Klaasse zich tegen het etiket ”paardentekenaar”. Het dier was voor hem zijn ”totemdier”.

Hij nam in 1990 deel aan het project ”Wind, Wad & Waterverf”, waarbij een internationaal gezelschap van 25 kunstenaars Schiermonnikoog portretteerden, en bracht in 1994 met 57 andere natuurkunstenaars het landschap van de Extremadura artistiek in beeld. Dit project in de Spaanse provincie van de Artists for Nature Foundation (ANF) resulteerde in het boek ”De Vlucht van de Kraanvogels”. Hij bezocht ook de Copper River Delta in Alaska (1996/1997) en het Bandhavgarh National Park in Centraal-India (1998), eveneens ANF-projecten, laatstgenoemde ter bescherming van Bengaalse tijgers. Zijn lange carrière als illustrator werd in 1981 bekroond met de toekenning van de Gouden Penseel voor ”Sagen en legenden van de Lage Landen” en zijn vrije werk. Klaasse exposeerde in Nederland, Israël, Groot-Brittannië en de VS. Tot zijn dood woonde hij in Eemnes.