KEES DE KIEFTE , die tussen 1954 en 1959 de Akademie voor Beeldende Kunsten te Arnhem bezocht, was als kunstenaar in de VS waarschijnlijk bekender dan in Nederland. De op 1 maart 1935 geboren Zutphenaar werd dat vooral door zijn gevoelige weergave van dieren en kinderen. Om die reden ontving hij in 1976 de ”Award for the outstanding sciencebook for childeren”, een Amerikaanse prijs voor zijn illustraties in ”Jane Goodall, a biography” (geschreven door Eleanor B. Coerr). In 1983 verschijnt zijn meesterwerk ”101 Sprookjes van de lage landen”, waarin ruim honderd pentekeningen staan. ”Dieren in en om het huis” (1980) voorzag hij eveneens van fraaie tekeningen. Het boek ”Vogels in Aquarel” (1994) toont hoe de tekenaar te werk ging. ”Waar begint een mens aan…?

In ’t echt zijn de vogels zoveel mooier”, schreef hij eens bij een illustratie in het blad ”Natuurbehoud”. Een verzuchting die veelbetekenend was voor iemand die zijn hele leven vogels tekende. Kennelijk werd het er ondanks kennis en ervaring niet gemakkelijker op. Pas wanneer hij de dieren uitvoerig in hun ongestoorde doen en laten had geobserveerd, kregen ze gestalte op papier. De Kiefte sprong heel vrij om met zijn observaties van dieren. „Natuurgetrouwheid is voor ieder anders”, zei hij. In het veld schetste hij minimaal. Hij maakte schetsjes en notities over wat hem opviel. Verder nam hij foto’s van vormen en structuren van het landschap. Hij had een goed visueel geheugen, sterk selectief, dat door ontwikkeling een bruikbaar hulpmiddel werd. Naar aanleiding van wat krabbels en notities maakte hij bij thuiskomst direct uitvoerige schetsen. De indrukken lagen dan vast. Z’n werk onderscheid zich van anderen door zijn vlotheid. Het is licht en speels. Licht en donker interesseerde hem niet, naturalistische dieptewerking evenmin. Details vond hij niet zo essentieel.

De Kiefte zag liever de verfpartij dan de details van het verenkleed. Met potlood en aquarel speelde hij een spel met vorm, kleur en vooral lijn, een spel waarin het weglaten een grote rol wordt toebedeeld. Delicate kleuren, spaarzaam aangebracht over speelse, soms op hol geslagen lijnen en een grote rol voor het wit van het papier zijn de ingrediënten van zijn opvallend en ‘puntig’ handschrift. „Ik ben zelf nogal druk bezig met de abstracte eisen die je ook aan figuratief werk kunt stellen, zoals vlakverdeling, lijnvoering en verfbehandeling”, zei hij tijdens het project ”Wind, Wad & Waterverf”, waarbij in 1990 een internationaal gezelschap van 25 kunstenaars Schiermonnikoog portretteren.

In februari 1994 is hij een van de 58 natuurkunstenaars die het landschap van de Extremadura artistiek in beeld brengen. Dit project in de Spaanse provincie van de ARTISTS FOR NATURE FOUNDATION resulteerde in het boek ”De Vlucht van de Kraanvogels”. Zijn werk werd in 1995 en 1997 geselecteerd voor de expositie ”Birds in Art” van het LEIGH YAWKEY WOODSON ART MUSEUM. Cornelis de Kiefte overleed op 13 januari 2000 op 64-jarige leeftijd in Dieren.