GERARD HENDRIKS
wil op zijn tiende jaar al kunstschilder worden. „Vanaf het moment dat ik een potlood kon vasthouden ben ik gaan tekenen. Na verloop van tijd pakte ik ook het penseel en ben sindsdien nooit meer met schilderen gestopt. Ik wilde dolgraag naar de kunstacademie, maar mijn ouders staken daar een stokje voor. Door de jaren heen heb ik mezelf alle technieken aangeleerd, van abstract tot figuratief en combinaties daarvan.”
Gerard, op 21 juni 1947 geboren in Eindhoven, groeit op in Cuijk aan de Maas, werkt en woont nu in Beek en Donk. Sport, dans, muziek en stillevens zijn thema’s die Hendriks jaren schildert. Tegenwoordig weet ”wildlife” hem enorm te inspireren. „Jarenlang heb ik realistische schilderijen gemaakt van vooral stillevens en dieren. Op een gegeven moment gaf deze manier van schilderen mij echter steeds minder voldoening. Alles stond er exact op zoals het was, maar voor mijn gevoel ontbrak er toch iets aan het schilderij. Ik kon mijn emoties onvoldoende kwijt en de uitkomst verraste me niet meer.”
Gerard besluit ”losser” te gaan werken. „Aan die vrije, wat abstracte stijl beleef ik veel meer plezier, want ik kan mijn gevoelens daarin leggen. Vogels en andere dieren blijven herkenbaar, de kleur hoeft echter niet realistisch te zijn.”
De kunstenaar zet zijn onderwerpen flitsend en kleurrijk neer in aquarelverf, vaak in combinatie met pastelkrijt en andere materialen. „De manier waarop ik de verf gebruik, maakt dat het elke keer weer een verassing is hoe het afloopt. Ik neem ook de vrijheid om op het werkstuk te krassen, te schuren, te spetteren, te plakken en andere materialen te gebruiken. Alleen het artistieke eindresultaat telt. Het is mijn bedoeling dat de kijker een gedeelte van het schilderij zelf invult. Voor mij is het telkens een spannend avontuur, een soort safari achter de tekentafel.”
Hendriks, die al jaren met succes exposeerde in diverse galerieën en musea, heeft in 2006 zijn eerste grote ”wildlife”-tentoonstelling bij galerie